บทที่ 128 เสียดาย

“เจ้ปาล์มค่า”

“งั้นไปกันเลยครับ” คีรีภัทรลุกขึ้นเดินไปที่ประตูทันทีเพราะอยากเจอเจ้าสาวของเขาทั้งที่ห่างกันไม่ถึงสองชั่วโมง

“ก๊อกกๆๆ..”

“ใครคะ”

“ผมเองครับ”

“คุณคีย์เหรอคะ นี่ยังไม่ได้เวลาเลยค่ะ” เจ้ปาล์มยืนขวางประตูห้องไม่ให้เจ้าบ่าวเข้ามาในห้อง

“ไม่เป็นไรครับเจ้ ผมนั่งรออยู่คนเดียวมันเหงานะครั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ